Mosty
Mosty Portlandu z perspektywy rzeki
Mosty, pod którymi przepływa rejs po Willamette — od podnoszonego przęsła Hawthorne z 1910 roku po podświetlone wieże Tilikum Crossing — z ciekawostką do zabrania na pokład dla każdego z nich.
Zarezerwuj rejs kolacyjny ↗Mosty na mapie trasy operatora, w górę rzeki od przystani
| Most | Rok na mapie |
|---|---|
| Hawthorne | 1910 |
| Marquam | 1966 |
| Tilikum Crossing | 2015 |
| Ross Island | 1926 |
| Sellwood | 1925/2016 |
| Kolej, Lake Oswego | 1908 |
Jak trasa łączy się z mostami
Mapa tras operatora dla Willamette obejmuje dziewięć mostów między Steel Bridge w centrum Portland i Lake Oswego, z datami od 1908 do 2015. Przystań znajduje się między Morrison Bridge na północy i Hawthorne Bridge na południu. Na mapie widnieje adnotacja, że nie jest w skali i że trasy mogą się różnić.
Hawthorne Bridge, 1910
Hawthorne Bridge otwarto 19 grudnia 1910 roku i jest to najstarszy w Stanach Zjednoczonych czynny most podnoszony pionowo. Jego 244-stopowe przęsło podnoszone wznosi się między dwiema 165-stopowymi wieżami, utrzymywane w równowadze przez przeciwwagi o masie 880 000 funtów. Przęsło jest podnoszone średnio około 120 razy w miesiącu dla ruchu rzecznego. Most ten przewozi także więcej rowerzystów niż jakikolwiek inny w Oregonie — ponad 8000 dziennie — oraz około 800 autobusów TriMet. Warto zwrócić uwagę na zieloną stal i czerwone wykończenia, kolorystykę dodaną podczas renowacji w latach 1998–1999.
Od Marquam Bridge do Sellwood
Za Hawthorne na mapie zaznaczono Marquam Bridge z 1966 roku, następnie Tilikum Crossing, Ross Island Bridge z 1926 roku i Sellwood Bridge z lat 1925/2016. Między nimi zaznaczono South Waterfront, Aerial Tram, Ross Island, Oregon Yacht Club, Oaks Amusement Park i Sellwood Riverfront Park. To właśnie na tych odcinkach brzegi zmieniają się z wieżowców w parki i kluby — dlatego rejs z kolacją zachowuje panoramę miasta na drogę powrotną.
Tilikum Crossing, 2015
Tilikum Crossing, Most Ludzi, otwarto 12 września 2015 roku. TriMet zaprojektował go z myślą o linii MAX Orange Line, a kursują po nim także autobusy, Portland Streetcar, rowery i piesi, ale nie samochody prywatne. Nazwa pochodzi od słowa „ludzie" w żargonie chinook. Jego pięciokątne wieże wznoszą się na 180 stóp, a 178 modułów LED oświetla liny, wieże i pomost. Kolor podąża za rzeką: temperatura wyznacza kolor podstawowy, prędkość — rytm zmian, a głębokość — drugi wzór na wieżach.
Most Morrisona i podświetlone mosty
Na północ od przystani, most Morrisona otwarto 24 maja 1958 roku — był to trzeci most w przybliżeniu w tym samym miejscu. Pierwszy most Portlandu przez Willamette stanął tu w 1887 roku; był to drewniany most obrotowy, wówczas najdłuższy most na zachód od rzeki Missisipi. W 1987 roku Morrison jako pierwszy most został podświetlony przez Willamette Light Brigade, a od 2007 roku sterowane komputerowo diody LED oświetlają jego filary w ośmiu strefach, z których każda może przybrać inny kolor.
Mosty Steel i Burnside, na północ od przystani
Na mapie armatora most Steel Bridge ma numer 1 i datę 1912, a Burnside Bridge — numer 2 i datę 1926; Morrison, numer 3, nosi datę 1958. Wszystkie trzy widać z nadrzecznego parku obok przystani. To, czy dany rejs popłynie obok nich, zależy od trasy danego dnia, która — jak mówi armator — zmienia się w zależności od ruchu na rzece i warunków.
Jak patrzeć
Historyczna narracja odtwarzana jest na zewnętrznych pokładach, więc wyjdź na zewnątrz, gdy łódź zbliża się do mostu. Jeśli wolisz słuchać przy swoim stoliku, zabierz słuchawki do aplikacji Listen Everywhere, która nie jest dostępna na Willamette Star ani Crystal Dolphin. Dostępne są także drukowane przewodniki z narracją. Chłodniejsze powietrze na zewnętrznych pokładach to cena widoku, więc zabierz coś do narzucenia, a po zmroku pamiętaj, że szyby mogą odbijać światło — dlatego zewnętrzne pokłady lepiej nadają się do fotografowania podświetlonych przęseł. Drukowane przewodniki przydadzą się, jeśli wolisz mieć daty i nazwy pod ręką, a nie w uchu.
Źródła